Kerst-wezel

Soms heb je gewoon geluk en een beetje ervaring nodig. Ik zag een bruine flits in een ooghoek, hoorde een alarmerende ekster. Voorzichtig 20 meter lopen, en voor mijn neus (en camera) kwam een wezeltje uit de heg de sneeuw in stuiteren!
Een mooie ervaring om 2017 mee af te sluiten.

Rapport vleermuizen en verkeer

Het is al  even geleden dat we dit project afrondden. Over de effectiviteit van de mitigatie van de effecten van wegen op vleermuizen. Maar hopelijk weet men het nog te vinden, want er speelt momenteel vanalles over aanleg van rondwegen, en of die wel of niet slecht uitpakken voor vleermuizen.

De rapporten zijn in het Engels, maar vrees niet, want er zit een Nederlandstalige (en een Spaanstalig) samenvatting/richtlijn bij!

En hier vind je samenvattende presentaties. Die kom ik ook graag presenteren bij jouw organisatie of adviesbureau.

 

Wilde kat met jongen in Vijlenerbos

Enkele jaren terug deden Rene Janssen van Bionet en ik in opdracht van ARK Natuurontwikkeling onderzoek aan de verspreiding en bewegingen van wilde katten in Zuid-Limburg (zie hier/ dat rapport).

Deze zomer heeft bioloog Laura Kuipers in opdracht van Ark Natuurontwikkeling met cameravallen onderzoek gedaan naar de wilde kat in het Vijlenerbos en omgeving. Zij heeft daarbij een kat met 5 kittens vastgelegd. De wilde kat heeft dus overduidelijk vaste voet aan de grond in Nederland.

Hier vind je het volledige bericht van ARK Natuurontwikkeling met een link naar de beelden!

Prachtige vleermuisgeluiden

Vleermuizen gebruiken ultrasone geluiden om hun omgeving waar te nemen, en om onderling te communiceren. Mensen kunnen die geluiden pas horen als ze vertraagd worden (of met andere technische trucjes), of zien door ze af te beelden als een “sonogram”. Dat is een grafiek van de frequentie en volume van het opgenomen geluid in de tijd. Als je dat doet, gaat er een wereld voor je open. Neem bijvoorbeeld deze opname van afgelopen maand.

 

Nieuw rapport – zeearenden in in Nederland

Voor Staatsbosbeheer stelden Stef van Rijn en ik een overzicht op van de kennis over de Zeearend in Nederland. In het rapport geven we een overzicht van onderzoek aan deze indrukwekkende vogel in Europa, en beschrijven we de vestiging van de Zeearend als broedvogel in Nederland, van de eerste wintergasten, zomergasten, en het eerste broedgeval in 2006 tot en met de stand van zaken in 2016. We zetten op een rijtje wat het broedsucces in die jaren is geweest, waar de broedende dieren vandaan kwamen en waar de in Nederland uitgebroede zeearendjes terecht kwamen. Dat konden we doen omdat een groot deel van de Nederlandse zeearend-kuikens geringd wordt.

We vermoeden wel dat niet alle waarnemingen van gekleurringde zeearenden worden gemeld. Dat is wel belangrijk om beter te snappen waar de jonge dieren blijven. Melden van waargenomen zeearenden met kleurringen kan heel eenvoudig via een nieuw website: cr-birding.org. Zeearenden kun je hier invoeren.

En het volledige rapport? Die download je hier (pdf, 6 Mb).

Voorbereiden veldseizoen

Een verrekijker en een opschrijfboekje. Dat zijn toch de klassieke instrumenten van de bioloog. En hoewel ik nog steeds graag met de kijker er op uit mag gaan, doe ik steeds meer van mijn werk met high-tech apparatuur. Zoogdieren spotten met cameravallen, vleermuisactiviteit meten met autonome ultrasoondetectors. Net zo leuk als zitten observeren achter een telescoop of kijker, en een belangrijk voordeel: eindelijk kan ik nu op meerdere plekken tegelijk zijn.

Maar dit materiaal vraag wel wat meer voorbereiding en onderhoud dan de oude veldkijker. Firmware updaten, microfoons laten ijken en zo nodig vervangen, batterijen en SD-kaarten controleren. En voor de batdetectors, die komend seizoen elke ochtend keurig gaan SMS-en hoeveel vleermuisactiviteit er gemeten is, moet het beltegoed over de winter houdbaar gehouden worden.

En dan nog mijzelf updaten: een opfriscursus windturbine klimmen.